بیت های سوخته

شعر شهادت حضرت رقیه سلام الله علیهااز غم هجر پدر ناله کشیدن سخت استطعنه از حرمله و شمر شنیدن سخت استچقدر بر تن تو زخم بیابان ماندهمن بمیرم، به روی خار دویدن سخت استچقدر جسم شما آب شده بی بی جانغل و زنجیر به دنبال کشیدن سخت استچشم تار تو شده علت افتادن هانیمه شب باشد و تاریک، ندیدن سخت استتو که از عمر کمت خیر ند بیت های سوخته...

از غصه ی این فاصله بگذار نگویماز غربت این قافله بگذار نگویماز شمر نگو تو، به تلافیش پدر جاناز چشم بد حرمله بگذار نگویماز قصه ی این صورت زخمی که نگفتیاز قصه ی این آبله بگذار نگویممن پیر شدم جان تو آن دم که به پا شددور سر تو هلهله... بگذار نگویمافتاد به بازارِ غلامان و کنیزانروزی گذر قافله... بگذار نگویماز بابت این د بیت های سوخته...

گرچه غمدیده و بی تاب ولی برگشتممن به خاک غمت امروز معطر گشتممن چهل روز فقط همسفر شمر شدممن چهل روز فقط همقدم سر گشتمهر کجا صحبت آزار شد و کعب نی ایسپر دخترکان تو برادر گشتمچشم عباس به دور، آه نمی دیدی کاشمن چهل روز پی چادر و معجر گشتمچشم واکن که ببینی قد زینب تا شدخیز از جا و ببین هم قد مادر گشتم نظر لطف بیت های سوخته...